Zoeken
  • depaarsepimpernellen

Haarlem

Na afloop van dit uitje waren we het er allemaal over eens: we moeten écht nog een keer naar Haarlem. Wat een leuke stad!Cobie heeft jaren in Haarlem gewoond en organiseerde voor ons een uitje naar o.a. Het Dolhuys, het museum van de psychiatrie. Het was interessant te zien hoe de inzichten hier in de loop der tijden veranderden. Lichtbeelden, geluid, gesproken tekst, met stethoscopen luisteren naar teksten die je anders niet kunt horen, teksten op de muren, de deuren, op vitrines, noem maar op. Je kon de grenzen tussen gek/gezond en normaal/abnormaal op een indrukwekkende manier ervaren. Gezien de vele testen die we gemaakt hebben zullen we onze psychische stand van zaken nu goed doorhebben, denk ik. Maar zoals ik al zei: we zijn ook té gek!In Het Dolhuys zijn het vooral de patiënten die vertellen wat gekte betekent. In Het Kasthuys b.v. vertelt Barbara haar levensverhaal. Rond haar 20e ging het steeds slechter met haar. Een depressie; luidde de diagnose. Het gaat nu goed, hoewel zij zichzelf nog steeds moet helpen. Ze hoopt dat ze door te vertellen over haar belevenissen anderen kan inspireren. Ik vond het verhaal heel aangrijpend. Zo’n jong mens en dan al zo’n ballast.De lunch hadden we in een leuk restaurantje: heerlijke wijn, lekkere salades en broodjes, etc.Daarna hadden we nog even tijd om te gaan winkelen. De pluus werden veelvuldig uit- en ingeklapt, de tweedehandswinkeltjes werden op het paarsgehalte getoetst, hier en daar ging er een leuke aankoop mee naar huis.Nadat, in de trein, de overgebleven bubbels van de heenreis soldaat waren gemaakt, zag je hier en daar een rood hoedje knikkebollen. Zoals altijd: voldaan en moe naar huis!Dank lieve Dame Deésse!

0 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

© De Paarse Pimpernellen 2014 

  • w-facebook
  • Forum-Icon.jpg
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now